Anneke, dat wist ik al heel lang,
trok in '72 in bij Ed
van der Elsken, de beroemde fotograaf.
Ik
kende
Bye, hun
video: hij lag terminaal
in
hun beider bed,
pijn maakte er pret over waar zij
nooit aan wenden.
Ik zag haar zelden nog en dan slechts
door het oog van Ed
van der Elsken, die in '90 overleed.
Anneke kende
ik maar in ons beider eerste, haar laatste
academiejaar. Niks bed.
Op haar kamer, artistiekerig puur
opgewonden,
wendden
we ons tot wat we amper begrijpen konden:
15
pas verschenen
vertaalde Cantos
van Pound. Geen jaloezie
of andere pathetiek.
Toen werd het vandaag. Er lag een nieuw
fotoboek in een vitrine.
God, hier, voorop, haar blik, die door mij en
de er mij door geziene!
Al staat ze er bloot, 20, amper, onder een kort
gazen jurkje, ik word ziek
nu zelfs wat leek niet te hebben bestaan blijkt
te moeten zijn verdwenen.
5 juni
2000
___________________________
Eerder verschenen in De Gids jrg 164 en opgenomen in De school aan zee, 2001.