Even mijn kansen op de Nobelprijs inschatten op grond van de hoeveelheid boekpublicaties en hun verschijningsdata in de Nobelbibliotheek van de Zweedse Academie.
Drie. En alledrie van vóór 2000. Hoewel ik toch al vele jaren praktisch wekelijks naar en over de Nobelweg hier dicht bij huis pelgrimeer.
Stefan Hertmans daarentegen is voor de Nobelprijs genomineerd, zo wordt alom gemeld, want dat heeft ene Van Kalmthout als voorzitter van de Nederlandse letterkundigenclub bekendgemaakt.
Ja, Hertmans heeft voor zoiets letterlijk en figuurlijk van alles en nog wat mee, achter zich, om zich heen en aan zijn zijde. Liefst zesentwintig nominaties voor en veel toekenningen van literaire prijzen, aldus Wikipedia. Meerdere boeken omgezet in meerdere talen. Een relationeel hecht verankerde literair-cultureel invloedrijke kongsi. (De volgorde van mijn opsomming is willekeurig.) Lezingen, optredens en interviews alom, ook internationaal. Door een koning onderscheiden. Politiek en moraalfilosofisch aan de algemeen en officieel als correct beschouwde kant van het spectrum, getuige onder meer zijn publiekelijke aanval op coronavaccinatieweigeraars als moreel ontaarde egoïsten die de weldaden van de democratische samenleving onder druk zetten. Intussen een dictie in en van zijn poëzie en poëtisch proza die poëzieminnenden verzaligd de ogen doet sluiten.
Maar. In de Zweedse bieb hebben ze van Stefan Hertmans slechts tien boeken meer dan van mij, en van de laatste tien jaren is er helemaal niets.
https://lib.nobelbiblioteket.se/search*swe/?searchtype=a&SORT=D&searcharg=Hertmans
Het zou nog kunnen dat die werken pas in de catalogus worden opgenomen nadat de Nobelcommissieleden ze allemaal hebben gelezen.
Maar maar. Op de site van de Zweedse Academie staat bij de regels voor nominaties dat inderdaad voorzitters van schrijversorganisaties namen voor kandidaten kunnen aandragen.
Echter: "It is not permitted to make one's nomination public [...]."
https://www.svenskaakademien.se/en/the-nobel-prize-in-literature/rules-for-nominations
Dus wat die Van Kalmthout gedaan heeft is tegen de spelregels.
Met welke gevolgen vandien? Zou hij eigenlijk zelf niet willen dat de kandidaat van zijn club kans maakt? Een Belg? Heeft hij geen trek in een verplicht reisje naar Stockholm? Of zou hij, ervan uitgaande dat de kans op de allerinternationaalste prijs miniem is, hebben gedacht: dan maar wat rumoer en aandacht in de eigen contreitjes?
Maar maar maar in die contreien kent men ook het spreekwoord dat je nooit weet hoe een koe een haas vangt.
