zaterdag 22 maart 2008

MOED EN HOOGMOED

De dichter die vindt dat zijn land hem niet waard is, is mogelijk hoogmoedig. De dichter die er zich in het openbaar over beklaagt dat zijn land hem niet waard is, is beslist niet moedig genoeg.

vrijdag 21 maart 2008

PORNOGRAFIE VAN HET IN MEMORIAM

Het moeilijkste om geloofwaardig te blijven in deze tijden (maar wie weet geldt dit voor alle tijden) is het je moeten bedwingen om je gevoelens publiekelijk kenbaar te maken aangaande het zich publiekelijk enscenerend etaleren van anderen middels persoonlijke gevoelens jegens anderen.

zondag 9 maart 2008

LEVEN - NIETSWAARDIGE WAAN


Eveneens in Opinio (10, 2008) toont hoogleraar in de rechtsfilosofie Andreas Kinneging zich bezorgd vanwege het lage geboortecijfer (onder niet-moslims mag ik aannemen) in West-Europese landen: ‘Want met dit soort cijfers zal de Europese bevolking langzaam maar zeker verdwijnen, en met haar de Europese cultuur. Europa zal dan geleidelijk aan arabiseren en islamiseren. Geen aantrekkelijk perspectief voor nakomelingen en voor de wereld als geheel, die aan de Europese cultuur zo ontzaglijk veel goeds te danken heeft.’

Het feminisme is volgens hem de schuld van dat lage, te lage geboortecijfer. Maar wie of wat zou dan weer de schuld zijn van dat feminisme? Wie weet komen we uiteindelijk, al doorvragend, uit bij Adam die door Eva werd verleid om van de verboden vrucht van de boom der kennis te eten. Een mannenverhaal. Maar wie weet bevat dat verhaal nog steeds de crux van ons eigen, hedendaagse westerse, zo je wilt blanke of Europese verhaal, niet vanwege de verleiding van een man door een vrouw, maar vanwege het begin van de lijdensweg van zowel mannen als vrouwen ten gevolge van het besef een schuldig hapje te hebben genomen van een nooit te behappen kennis. Wie weet wordt het tijd voor dit ‘ras’ om te durven inzien, met alle melancholie van dien, dwars tegen het aanwassen van andere culturen in, dat het aan het einde van zijn latijn is gekomen, simpelweg door te beseffen dat het daar hoe dan ook ooit zal komen:

Leven – nietswaardige waan!
Droom voor knapen en knechten,
maar jij afstammeling, rasechte,
geslacht aan het einde van zijn baan,

wat verwacht je nou?
nog altijd bezieling,
een ogenblikwisseling
tussen wereld en jou?

Zoek je nog vrouw en man?
Lag niet alles voor je bereid,
geloof en hoe het verglijdt
en de vernietiging dan?

(…) – Gottfried Benn
En hoe zullen juist nooit en te nimmer verwekte kinderen anders dan slechts in des hoogleraars hoofd ooit gebukt kunnen gaan onder de cultuur van Kinnegings ‘gearabiseerd’ en ‘geïslamiseerd’ Europa?

VROUWENHANDEN


In Opinio (10, 2008) verdedigt de socioloog Anton Zijderveld het elkaar de hand geven in de westerse cultuur als een blijk van vertrouwen: ‘Het toont aan dat ik geen wapen in de hand heb en dat mijn toenadering vredelievend is. (…) Het elkaar een hand geven heeft niets te maken met erotiek en met verschillen tussen mannen en vrouwen.’
Zijderveld vertelt dat hij voorafgaande aan een geplande discussie kennis wilde maken met enkele islamitische studenten: ‘Een jonge, vriendelijk ogende en, zo bleek later in de discussie, ook intelligente moslima verontschuldigde zich en nam mijn uitgestoken hand niet aan. Het stoorde me enorm. Nog sterker, het kwetste me, want ik voelde me een vieze oude man. Een onschuldig sociaal gebaar kreeg ineens een erotische betekenis.’
Jan van Eyck, De bruiloft van Arnolfini (detail)

Wat Zijderveld niet vermeldt is of hij de vrouw in kwestie behalve jong, vriendelijk en intelligent ook aantrekkelijk vond. Ik vermoed dat het voorkomen van de jongedame hem, vooral gezien dat ‘ogende’, niet onberoerd liet. En voor wie kreeg dat ‘onschuldig’ sociaal gebaar ‘ineens’ een erotische betekenis? Ik neem aan voor de professor zelf, voor de moslima had dat gebaar die betekenis immers al.
In plaats van dat hij zich als zeventigjarige verheugd toont vanwege deze erotische sensatie, beklaagt hij zich erover op die manier te zijn neergezet als een vieze oude man…

Dát is pas beklagenswaardig, vind je niet, Pierre Kemp (72)?

"Als hij mij een hand geeft,
kleedt hij mijn vingers uit.
Toch verlang ik zo naar dit
contact met mijn huid.
Als hij met een vinger de split
van mijn vingers beroert, word ik rood
en voel ik mijn schoot.
Wij glimlachen, het doet ons goed.
Is het wel, als het moet?
Maar ik geef toe
en doe, en doe, en doe."
Marcello Clerici ontmoet Anna Quadri in Il Conformista

zondag 2 maart 2008

WAANTIN


Bij een spellingcheck suggereerde het programma me om Hölderlin te vervangen door soldeertin. Waarop ik ontsteld Pallaksch intikte. Om vervolgens te worden getrakteerd op onder meer ballast, paljas en paella's. Waantin!